براى هميشه محو گرديده است . بغض و عداوت موروثى شديدى كه آن بىاصالت رسوا نسبت به دودمان پيغمبر داشت ، وى را تا آن حد نابينا و كور ساخته بود كه نمىتوانست آيندهء پرافتخار و عزت بىمانند حسين عليه السّلام را بنگرد ، اما در همان شرايط سخت و طوفانى ، دختر امير المؤمنين « زينب » عليها السّلام با ديدى كه فاصلهء زمان را مىشكافد ، آن چنان آيندهء آن سرزمين و جلوه‌هاى عظمت حسين عليه السّلام را در آن مىبيند كه با قاطعيت تمام دربارهء آن سخن مىگويد . مورخان بزرگ نگاشته‌اند ، هنگامى كه كاروان اسير حسين عليه السّلام را در روز يازدهم از قتلگاه امام عبور دادند ، حضرت سجاد زين العابدين عليه السّلام منظرهء دلخراش پيكر شريف را از نزديك مشاهده نمود و سخت منقلب گرديد . در آنجا زينب عليها السّلام نزد برادرزادهء خويش آمد و عرضه داشت : « . . . لا يجز عنك ما ترى فو الله ان ذلك لعهد من رسول اللّه ( ص ) الى جدك و ابيك و عمك و لقد اخذ اللّه ميثاق اناس من هذه الامة لا تعرفهم فراعنة اهل الارض و هم معروفون فى اهل السموات انهم يجمعون هذه الاعضاء المتفرقة فيوارونها و هذه الجسوم المفرجة و ينصبون لهذا الطف علما لقبر ابيك سيد الشهداء ( ع ) لا يدرس اثره و لا يعفوا رسمه على كرور الليالى و الايام و ليجتهدن ائمة الكفر و اشياع الضلالة فى محوه و تطميسه فلا يزداد اثره الا ظهورا و امره الا علوا « 1 » ؛ اين منظره دلخراش شما را بىتاب نكند . خداوند جمعى از اين امت را خواهد فرستاد كه ستمگران زمين آنها را نمىشناسند ، ولى فرشتگان آسمان با آنها آشنايند . آنها اين بدنهاى پاره پاره را جمع مىكنند و آنها را دفن مىسازند و بر اين زمين نشانه‌اى براى قبر سيد الشهدا نصب مىكنند كه اثر آن محو نخواهد شد و گذشت تاريخ آن را كهنه نخواهد ساخت و هر چند كه جبّاران و پيروان ضلالت براى نابودى آن كوشش كنند ، بر عظمت و شوكت آن افزوده خواهد گشت » . در اينجا ، دختر امير المؤمنين عليه السّلام كه اكنون در اسارت يك حكومت ديكتاتور است ، دربارهء آيندهء كربلا سخن مىگويد و از اين همه عظمت و شكوه كه اكنون قبر مطهر حسين عليه السّلام دارد و قبله‌گاه آزاد مردان جهان در طول تاريخ بوده و تا پايان هم خواهد بود ، خبر مىدهد . در آن روزى كه ظواهر كار ، خلاف آن را نشان مىداد ! آرى ، اين سخن زينب و ديد او دربارهء نهضت و ثمرات شيرين آن در آينده است ! و آينده

--> ( 1 ) - عباس قمى : نفس المهموم ، انتشارات ذو القربى - 1421 ه . ق - 1379 ه ش ، ص 353 .